Wolfshoeve Breeding

Terug naar wolfshoeve.com
Terug naar Wolfshoeve.com
nov 4, 2017

Zaterdag 4 november


Zaterdag 4 november 2017

 

gestart 7.45 uur

km stand vertrek 95740

km stand finish 96335

gereden km 595

San Raphael – Neuquen

 

Vanmorgen bij de briefing uitgebreid gesproken over de te rijden route. Gisteren avond kochten we in een winkel in San Raphael een Criollo-halster en raakten aan de praat met de winkeleigenaar. Hij vertelde ons over de wegen naar Neuquen: de gerichtste weg is 600 km met 200 km slecht wegdek en alleen maar Pampa, het alternatief is een meer westelijke weg langs de Andes, heel mooi, maar ruim 850 km lang.

Met mede rallyers over de kaart gebogen gestaan, maar die mooi lange weg bevat ook een aantal stukken onverhard. Dat is voor een aantal auto’s onmogelijk en voor ons is de afstand eigenlijk niet te doen in een dag.

Ook rallyorganisator Jean raadt de lange weg af. Dat betekent dat het technische en medische team ook de korte route nemen.

Nou kan Pieter wel alles zelf knutselen aan ons Eendje, maar samen uit is samen thuis, dus is de keus gemaakt.

Wanneer zoveel kilometers door een land rijdt, verbaas je je altijd over een aantal zaken. Na 100 km passeren we het dorpje General Alvear. Nog nergens hebben we een steen zien bakken en nu rijden de Fordjes af en aan vol baksteen! Langs de weg zien we tientallen steenbakkertjes, de rook komt hier en daar uit de ovens!  

Als ze het steenbakken zat zijn, komen de druiven weer te voorschijn, gevolgd door kilometers olijfbomen.

Hoe verder we naar het zuiden rijden hoe lager de begroeiing op de pampa wordt. Het is duidelijk droger hier. Toch loopt ook hier vee tussen en groepjes paarden. Geiten zijn er ook, maar die laten zich, net als bij ons, niet opsluiten. Die lopen niet in de onmetelijke pampa, maar lekker in de berm.  Zouden ze niet in de gaten hebben dat ze dan eigenlijk ook opgesloten zijn. Aan beide zijden van de weg staat namelijk omheining. Vijf prikkeldraden boven elkaar, overal. Zelfs als er in de verste verte geen enkel teken van leven is.

Waar we ook voorbij rijden in dit lege land: een renbaan! Ik was te verbouwereerd om een foto te maken. Echt, geen enkele vorm van boerderij of nederzetting, gewoon een renbaan met railing en tribune in de pampa!

Inmiddels is het wegdek inderdaad heel slecht geworden. Potholes van hier tot Tokio. We rijden achter een peugeotje en die man schijnt de weg goed te kennen. We volgen hem en missen eigenlijk alle grote gaten, tot de gaskabel weer blijft hangen. Dat is lasting en Pieter stopt even om die in te spuiten, dan is het euvel direct verholpen. De Peugeot rijdt uiteraard door. Helaas kan Pieter dan een van de gaten niet ontwijken en horen we een serieuze klap. We voelen niks.

Weer verder komen we jaknikkers tegen, van die oliepompen, her en der verspreid in het landschap.

We komen rond half vijf aan in Neuquen, de groep is gesplitst nu. Wij slapen in een Howard Johnson hotel, de rest in een Tower Inn. Als we uitstappen zien we wat de klap onderweg was: de velg rechtsvoor heeft twee flinke deuken. Gelukkig hebben we een reserve wiel en met een paar klappen van de hamer is de velg ook weer gerepareerd.

Morgen mogen we door naar San Martin de los Andes, daar schijnt het erg mooi te zijn!