Wolfshoeve Breeding

Terug naar wolfshoeve.com
Terug naar Wolfshoeve.com
nov 2, 2017

Donderdag 2 november


Donderdag 2 november 2017

 

vertrek 08.15 uur

km stand vertrek 94989

km stand finish 95325

gereden km 326

 

We vertrekken vanmorgen in de mist en regen vanaf het autocircuit. Gelukkig hebben we gisteren in de zon al een rondje gereden op zoek naar benzine. We rijden terug richting San Luis en kunnen daar gelukkig wel tanken. In Argentinie moet je het niet op de laatste liters laten aankomen. Soms zijn er tankstations om de 10 km en soms een paar honderd km niks!

We rijden over een snelweg richting Mendoza, door de pampas met hier en daar een rommelig huis. Als de welvaart daalt wordt de rotzooi groter.

Ze hebben electriciteit aangelegd hier om lantarenpalen te kunnen zetten, geen idee waarom. Die palen moeten wel geschilderd worden en waarschijnlijk waren er wat partijtjes verf in de uitverkoop: 20 roze met rode palen, 30 lichtpaarse, 10 grijs met blauwe, 50 lichtgroene met hier en daar een donkergroene, wat oudroze palen en nog een stele gele. Wel fleurig natuurlijk!

Het is arm hier. Er groeit alleen struikgewas links en rechts naast de weg, met wat cactussen ertussen. Hier en daar loopt een verdwaalde koe langs het hek.

Op 100 km van de route gaan we van de provincie San Luis naar de provincie Mendoza en daar staat een serieze controle. Eerst een grens San Luis uit, een stukje gravel weg en dan Mendoza in. We worden niet aangehouden deze keer, maar mogen stapvoets doorrijden. In Mendoza moeten we door een voedselinpectie en daar moeten we wel stoppen en moet de kofferdeksel open. Er mag geen vlees en fruit Mendoza in. We mogen doorrijden en de Eend krijgt een desinfecterende douche onder haar buik… En dat alles voor $35 pesos, ongeveer €1,75.

Mendoza is duidelijk een rijkere provincie. De huisjes zijn opgeruimder, we zien de eerste druivenplantages en ook veel boomgaarden. Wat voor fruit ze telen weet ik niet, maar de sinaasappels ‘s morgens aan het ontbijt smaken prima!

Op 305 km hebben we een tussenstop in Bodega Septima. De zevende wijngaard van het oorspronkelijk Spaanse Codorniu. We proeven hun Malbec wijnen en eten een heerlijk lunch begeleidt met hun wijn.

Daarna mag ik aan het stuur. Hoe zou dat nu komen?! en rijden we terug naar Mendoza voor een nacht in een Park Hyatt hotel. ‘s Avonds lopen Pieter en ik de stad in en beginnen met een cocktail op een terrasje aan straat. Het is inmiddels 20.00 uur en we horen enorm gejoel: er komen 3 cabrio bussen aan met zeer luidruchtig dansende jongelui. Het lijkt op een gala schoolfeest, iedereen is op zijn paasbest gekleed!

Met de cocktail in mijn voeten gezakt, lopen we een stukje verder om bij La Barra wat te gaan eten. En half in elkaar gestort restaurantje waar we in de binnentuin een tafeltje krijgen onder een dak van druiven. Pa staat achter het fornuis, of beter het vuur. rechts ligt hout en een kliefblok, in het midden stookt hij vuur en als de blokken goed warm zijn, slaat hij ze klein en legt de kolen links onder zijn rooster. Daar bakt hij prachtige stukken vlees op!

De enorme lap vlees smaakt weer best en op de terugweg kopen we nog een ijsje bij een derde generatie Italiaan. Een Dulce de Leche ijsje, dat is echt heel Argentijns en ongelooflijk lekker!